سلمان - اغوش سرد

اغوش سرد

وقتی روبرویم ایستاد لب ایم را بستم و با قدم هایی که برمی داشتم تا دور شوم از تاریکیش فریاد کشیدم...چه قدر میدهی برای تباهیم در خراب شده ات؟؟معیاری هم مگر وجود دارد...بیقراری هایت با وسوسه ی شیطانت آغاز میشود..به راستی کی به دنیا آمده ای ؟روز تولد ابلیس...یا نه...بگذار بهتر بگویم...روزی که مرا در حجله ی خونین به تماشا نشستی..برایت لباسی از تور میپوشم با رنگی جیغ اینگونه پشت دنیای زنانگیم قایم میشوم..شاید یاد باکره ی قبلی بیافتی که اخرین بار با دنیای نجابتش خداحافظی کرد!

به یاد سلمان...

کاش از قلب من به قبر سلمان راه

داشت...

کاش زهرا هم زیارتگاه داشت!

کاش خدا کمی صبر میکرد و سلمان و

دیر تر از پیش ما می برد ولی

افسوس!!!...

از رفتن دهان همه باز...

انگار گفته بودند:

پرواز!

برای شادی روحش فاتحه بفرستید.

+ تاريخ ۱۳۸٩/۱۱/٢۸ساعت ٢:۱۳ ‎ب.ظ نويسنده ته کشیده نظرات ()