وقتی روبرویم ایستاد لب ایم را بستم و با قدم هایی که برمی داشتم تا دور شوم از تاریکیش فریاد کشیدم...چه قدر میدهی برای تباهیم در خراب شده ات؟؟معیاری هم مگر وجود دارد...بیقراری هایت با وسوسه ی شیطانت آغاز میشود..به راستی کی به دنیا آمده ای ؟روز تولد ابلیس...یا نه...بگذار بهتر بگویم...روزی که مرا در حجله ی خونین به تماشا نشستی..برایت لباسی از تور میپوشم با رنگی جیغ اینگونه پشت دنیای زنانگیم قایم میشوم..شاید یاد باکره ی قبلی بیافتی که اخرین بار با دنیای نجابتش خداحافظی کرد!

دفتر مرا

 

دست درد می زند ورق

 

شعرتازه ی مرا

 

درد گفته است

 

درد هم شنفته است

 

 

پس در این میانه من

 

از چه حرف میزنم ؟

 

درد حرف نیست

                                    

درد نام دیگر من است

 

من چگونه خویش را صدا کنم ؟

           

پ.ن1 -حس میکنم دچار خلاشدم !

 

پ.ن2-هرچه هستی باش اما باش!

 

چیکار کنم؟؟؟؟

+ تاريخ ۱۳۸٩/۱۱/٢۸ساعت ٢:۳٢ ‎ب.ظ نويسنده ته کشیده نظرات ()

اینجا همه هر لحظه می پرسند :

- ((حالت چطور است؟))

اما کسی یک بار

از من نپرسید:

- ((بالت...

+ تاريخ ۱۳۸٩/۱۱/٢۸ساعت ٢:٢٩ ‎ب.ظ نويسنده ته کشیده نظرات ()

حرف های ما هنوز ناتمام

 

تا نگاه میکنی:

 

وقت رفتن است

باز هم همان حکایت همیشگی!

پیش از انکه باخبر شوی

لحظه ی عزیمت تو ناگریز میشود

آی...

ای دریغ و حسرت همیشگی!

ناگهان

          چه قدرزود

 

               دیرمیشود!

 

                                                                            * قیصرامین پور*

 

                                                                                                       

+ تاريخ ۱۳۸٩/۱۱/٢٧ساعت ٥:٢٧ ‎ب.ظ نويسنده ته کشیده نظرات ()